Trekking wokół Annapurny na własną rękę: Przewodnik praktyczny
Trekking wokół Annapurny (Annapurna Circuit) w Nepalu regularnie trafia na listy najpiękniejszych tras pieszych świata. Nic dziwnego – w ciągu kilkunastu dni przechodzisz przez pełen przekrój krajobrazów: od zielonych pól ryżowych i tropikalnych lasów, przez surowe, tybetańskie płaskowyże, aż po lodowe giganty sięgające ośmiu tysięcy metrów.
Co najlepsze, kultowy „Circuit” można bez problemu zorganizować na własną rękę, bez drogich agencji i przewodników. Oto wszystko, co musisz wiedzieć, aby bezpiecznie i sprawnie zaplanować tę wyprawę życia.
Kiedy jechać w Himalaje? Dwa okna pogodowe
W Nepalu pogoda dyktowana jest przez monsun. Do wyboru masz dwa optymalne sezony na trekking:
Jesień (Październik – Listopad): Absolutny szczyt sezonu. Niebo jest nieskazitelnie czyste, widoki na ośmiotysięczniki najlepsze, a ryzyko opadów minimalne. Wadą są tłumy na szlakach i wyższe ceny w schroniskach.
Wiosna (Marzec – Kwiecień): Drugi najlepszy moment. Pogoda jest stabilna, dni stają się coraz cieplejsze, a na niższych wysokościach kwitną gigantyczne, różowe lasy rododendronów. W wyższych partiach może jednak zalegać jeszcze zimowy śnieg.
Pozwolenia i biurokracja: Co musisz wyrobić w Katmandu?
Przed wyjściem na szlak musisz zdobyć dwa dokumenty. Najwygodniej wyrobić je osobiście w biurze Nepal Tourism Board w Katmandu (potrzebujesz kilku zdjęć paszportowych i gotówki):
Karta TIMS (Trekker’s Information Management System): Karta rejestracyjna dla turystów.
Pozwolenie ACAP (Annapurna Conservation Area Permit): Bilet wstępu do Obszaru Chronionego Annapurny.
Wskazówka: Przepisy w Nepalu potrafią się zmieniać, dlatego zawsze przed wyjazdem sprawdź najnowsze komunikaty dotyczące wymogu posiadania lokalnego przewodnika.
Trasa i logistyka: Jak wygląda trekking
Początek przygody: Z Katmandu na szlak
Wyprawa zaczyna się od lokalnego transportu. Z Katmandu musisz dostać się autobusem lub jeepem do miejscowości Besisahar, a stamtąd (często kolejnym jeepem) do Bhalbhale lub Chame, gdzie realnie zaczyna się marsz. Droga jest wyboista, długa i dostarcza niemal tylu emocji, co sam trekking.
Życie w "Teahousach" (Schroniskach)
Annapurna Circuit to tzw. tea-house trekking. Oznacza to, że nie musisz nosić ze sobą namiotu, kuchenki ani zapasów jedzenia. Każda wioska na szlaku usiana jest lokalnymi schroniskami (teahousami).
Warunki: Pokoje są bardzo proste, zazwyczaj z dwoma łóżkami i wspólną łazienką. Im wyżej, tym cieplejsza woda pod prysznicem staje się towarem luksusowym (i dodatkowo płatnym).
Jedzenie: Królem Nepalu jest Dal Bhat – tradycyjne danie z ryżu, soczewicy i warzyw. Najlepsza część? Zamawiając Dal Bhat, dostajesz darmowe dokładki, aż się najesz! To idealne paliwo na górskie podejścia.
Kulminacyjny punkt: Przełęcz Thorong La (5416 m n.p.m.)
Najtrudniejszy i najbardziej ekscytujący dzień wyprawy. Atak na przełęcz zaczyna się około 3:00 lub 4:00 rano z Thorong Phedi lub High Campu, aby zdążyć przed porywistym wiatrem. Podejście w mrozie i rzadkim powietrzu to potężny wysiłek, ale widok powiewających na przełęczy flag modlitewnych na tle wschodzącego słońca wynagradza każdą sekundę potu.
Bezpieczeństwo przede wszystkim: Choroba wysokościowa
Przekraczając barierę 5000 metrów, nie możesz ryzykować. Choroba wysokościowa (AMS) to realne zagrożenie.
Zasada aklimatyzacji: Idź powoli („Bistari, bistari” – jak mówią Nepalczycy). Nie zwiększaj wysokości noclegu o więcej niż 400-500 metrów dziennie powyżej granicy 3000 m n.p.m.
Dni aklimatyzacyjne: Zaplanuj dzień stopu w malowniczym miasteczku Manang (3540 m n.p.m.). Możesz stamtąd zrobić wycieczkę aklimatyzacyjną do pobliskiego lodowca lub nad jezioro Ice Lake.
Ubezpieczenie: Wykup polisę, która covers (obejmuje) trekking do wysokości 6000 m n.p.m. i gwarantuje transport helikopterem ratunkowym.
Jak się spakować? Dbaj o swoje stopy
Twój plecak nie powinien ważyć więcej niż 10-12 kg, jeśli niesiesz go sama (bez tragarza). Każdy kilogram na wysokości 4000 metrów waży podwójnie.
Buty: To najważniejszy element wyposażenia. Muszą być rozchodzone, z membraną i solidną podeszwą. Dokładny poradnik o tym, jak dobrać obuwie na tak wymagające wyprawy, znajdziesz w moim tekście na blogu /Buty na Kilimandżaro. Zasady doboru butów w Himalaje są dokładnie takie same!
Śpiwór: Schroniska dają koce, ale na wysokościach powyżej 4000 m w pokojach temperatura spada poniżej zera. Ciepły śpiwór puchowy z komfortem do -10°C to gwarancja przespanej nocy.
Apteczka: Tabletki do odkażania wody (by nie kupować plastiku na szlaku), leki przeciwbólowe, plastry na odciski oraz Diamox (lek wspomagający aklimatyzację, do skonsultowania z lekarzem przed wyjazdem).
Trekking wokół Annapurny na własną rękę to wyzwanie, które uczy pokory wobec gór, ale też pozwala dotknąć prawdziwej, tybetańskiej kultury Nepalu. Zapakuj plecak, zaplanuj dni aklimatyzacji i ruszaj po swoje własne himalajskie wspomnienia.
